Οι νόμοι της πλανητικής κίνησης κατά Kepler:

Ο Johan Kepler (1571-1630) ανέπτυξε, χρησιμοποιώντας τις παρατηρήσεις του  Δανού αστρονόμου Tycho Brahe (1546-1601), την πρώτη κινηματική περιγραφή των τροχιών, ενώ ο Newton (1643-1727)  θα αναπτύξει μια δυναμική περιγραφή με την χρήση της βαρύτητας.

* 1ος νόμος των ελλειπτικών τροχιών: Κάθε πλανήτης κινείται σε μια ελλειπτική τροχιά με τον ήλιο στη μια εστία της τροχιάς.

* 2ος νόμος (νόμος των ίσων εμβαδών): Η ευθεία που ενώνει τον Ήλιο με ένα πλανήτη (που ονομάζεται  επιβατική ακτίνα) διαγράφει ίσα εμβαδά σε ίσους χρόνους

Τα ουράνια σώματα κινούνται ταχύτερα στο περιήλιο και βραδύτερα στο αφήλιοt.

 

 

* 3ος νόμος (των αρμονικών). Τα τετράγωνα των χρόνων περιφοράς των πλανητών γύρω από τον Ήλιο είναι ανάλογα με τους κύβους των μεγάλων ημιαξόνων των τροχιών τους.

Ο μαθηματικός τρόπος για να εκφράσουμε τον 3ο νόμο είναι η παρακάτω εξίσωση :

Π*Π=Κ*R*R*R,  όπου το Π δηλώνει το χρόνο περιφοράς (περίοδο) ενός πλανήτη και το R την μέση απόσταση του από τον Ήλιο και το Κ δηλώνει μια σταθερά κατάλληλη για να εξισώνεται το τετράγωνο του χρόνο με τον κύβο της απόστασης. Αν για το Π χρησιμοποιήσουμε σαν μονάδα μέτρησης το έτος και για το R την αστρονομική μονάδα (AU) δηλαδή την μέση απόσταση Γης-Ήλιου που είναι 149.5 εκατομμύρια χιλιόμετρα, τότε το Κ παίρνει την αριθμητική τιμή 1 και συνοδεύεται από ετος*έτος/AU*AU*AU.